شکنجه صبحگاهی دانش آموزان

آغاز کار مدارس در صبح زود مانع یادگیری و سلامت کودکان و نوجوانان است.

این ادعایی است که تمامی پژوهش های علمی بر آن صحه گذاشته اند! در حالی که ساعت شروع به کار تمامی مدارس ما صبح زود است و این موضوعی است که دانش آموزان را آزرده خاطر و از مدرسه رفتن نا راضی یا حتی بیزار میکند.

طبق تحقیقات آموزشی دانشگاه مینه آمریکا تاخیر در آغاز کلاس های صبح مدارس سبب افزایش تمایل به حضور، یادگیری بهتر، و نمرات بهتر در آزمون ها و به خصوص تست های ریاضی، انگلیسی و علوم تجربی خواهد شد.

این دانشگاه با بررسی بیش از 9000 دانش آموز از هشت دبیرستان در مینه سوتا، کارادو وتیومینگ به این نتیجه دست یافتند که  تاخیر در شروع کلاس های مدرسه باعث کاهش استرس و علائم افسردگی دانش آموزان میشود.

شاید برخی از صاحب نظران برای حل این معضل بگویند که کودکان و نوجئانان الزاما باید شب زود بخوابند تا صبح سرحال باشند، بی خبر از اینکه نتایج پژوهش های انجام شده حاکی از آن است که چرخه ی شبانه روزی خواب – بیداری نوجوانان متفاوت از بزرگسالان است . این تفاوت زیست شناختی باعث می شود آن ها دیر وقت شب بیدار باشند. بیشتر نوجوانان تا حدود ساعت ۱۱شب خوابشان نمی برد و این باعث می شود ۶ صبح که ساعت زنگ می زند خواب آلود باشند نوجوانی که ساعت ۱۱شب می خوابد و ساعت شش و نیم صبح بیدار می شود فقط هفت و نیم ساعت خوابیده است یعنی نود دقیقه کم تر از آن چه بدان نیاز دارد .

حال همه ما میدانیم که میزان خواب کودکان و نوجوانان ارتباط مستقیم با میزان یادگیری آنها دارد وهمه این ها بدان معناست که با توجه به وضعیت تحصیل در بیشتر مناطق دنیا ، نوجوانان ناخواسته دچار کمبود خواب می شوند که به نوبه ی خود بر خلقیات آن ها ، تمرکز و میزان استرس شان و نیز برای توانایی کلی آن ها برای یادگیری تاثیری منفی برجای می گذارد .

اکثر متخصصین عصب شناسی معتقد هستند که بدن کودکان و نوجوانان در سنین مدرسه برای خواب شبانه در ساعات نزدیک به نیمه شب برنامه ریزی شده است. بدین ترتیب تا ساعت 9.5 – 9 صبح بدن به هوشیاری کامل خود دست نخواهد یافت.

جالب اینجاست که در برنامه مدارس، درس هایی مانند ریاضی را در ساعات اولیه صبح تدریس و چنین استدلال می کنند که ذهن در ابتدای صبح آماده تر است؛ حال آن که غلط بودن این گزاره، به لحاظ علمی ثابت شده است و یکی از علل ضعف ریاضی در بین ایرانیان نیز همین است که اکثر آنهادر ساعاتی سر کلاس ریاضی نشسته اند که ذهن شان هنوز به آمادگی و هوشیاری کامل نرسیده بود. این رویه غلط در سیستم آموزشی موجود باعث تنفر کودکان و نوجوانان از مدرسه میشود و اغلب آنها میپندارند که بزرگترین و شدید ترین مانع برای آزادی و راحتی آنان رفتن به مدرسه است و اینگونه میشود که اغلب کودکان و نوجوانان ما از یادگیری و علم آموزی فراری هستند چرا که یادگیری را محدود در چهار چوب پر از مشکلات و اشتباهات مدرسه میدانند.حال آنکه هیچ کس هیچ برنامه ای برای حل این معضلات و مشکلات دانش آموزان ندارد.